Rara… ;)
(En neen, ‘t is geen speelgoedsoldaatje op zo’n voetstukje dat omvalt.)

Eerst dacht ik dat ik niet mee kon wegens moeten werken. Dan was ik er bijna niet geraakt wegens veel te laat arriveren, doch gelukkig zijn de heren na een telefoontje teruggedraaid om me toch nog op te pikken. En eigenlijk ging ik enkel mee om foto’s te nemen, maar dat bleek al snel vreselijk saai te zijn: eigenlijk te weinig licht, verkeerde lens meegenomen, een (gebrek aan) temperatuur die elke batterij (al dan niet in de binnenzak) koude rillingen en een korte levensduur geeft en het eindeloze wachten tot ze eindelijk nog eens beneden kwamen, als je al wist welke mens in ski-pak je in ‘t oog moest houden.

Toen ik m’n mede-beginners betrekkelijk weinig en meestal zacht zag neergaan, ben ik mezelf toch een paar schoenen en een board gaan halen. Absoluut geen spijt van! Buiten een blauwe plek op m’n linkerarm en een wat pijnlijke knie heb ik er enkel een massa’s toffe herinneringen aan overgehouden.

En weet je wat? Eigenlijk is het zo moeilijk nog niet. En die kerel die mij uitlachte ging gelukkig enkele seconden later zelf op z’n zak. Héhé. Hierbij ineens ook m’n excuses aan die meneer op wie zijn skies ik tot stilstand kwam: Sorry, ik weet dat je zo niet vooruit, achteruit of omver meer kon, maar ik kon er echt in’t echt niets aan doen; deftig stoppen lukte maar één keer op twee.

Zeker voor herhaling vatbaar, zelfs de apres-ski. Enkel de pizza ontbrak nog.

Niet opgezet op de apres-ski, maar de a-capella versie heeft wel serieus luid door de Bogaard geklonken:

technorati tags:snowboard, sport, bogaard