Ik denk dat de aarde al die lichtvervuiling meer dan beu was (ik alleszins wel) en vanavond besloot eindelijk wraak te nemen. Lang leve vliegende kerstbomen, verwaaide hertjes en kerstsleeën en kerstslingers die vreselijk hard in de knoop geraken.

Bij ons op ‘t werk was Gaia’s wraak alvast mooi:

Eerst leken de kerstman en de sneeuwman allerlei vieze dingen met elkaar te doen, zodat Sandra en ik serieus overwogen morgen nog ergens een kleinere versie van die dingen op te snorren, erbij te zetten en dan naar onze baas te stappen: ‘Kijk, Johan! Die ondingen planten zich voort!’

Nog wat beaufort-kracht meer en sumoworstelmatch van de eeuw begon. Ik had geld moeten inzetten op de sneeuwman, want toen ik naar huis vertrok, zag ik de kerstman nog juist van het dak af storten, KO gestoten door de de sneeuwman. Maar rap terug gelopen, om het goede nieuws mee te delen en van uit de zaak was het zicht hilarisch: ondersteboven, een beetje minder opgeblazen dan anders en met een wel heel domme uitdrukking op zijn gezicht hing er 2 meter kerstman voor het raam te bengelen. (Onnodig te vermelden dat ik de camera natuurlijk juist eens niet meehad? =( )

De lelijkaards zijn dan maar binnengehaald, en hopelijk mogen ze dit en volgend jaar niet meer buiten spelen. Het feit dat ze tijdens hun vechtpartijtje een deel van de (vaste, ook afgrijselijke) neonverlichting mee naar beneden hebben getrokken verdient een fikse straf. Misschien mag ik er zelfs een mes in planten? *hoopt*