Vannacht wou mijn bed niet ‘marcheren’: wat ik ook deed - liggen, zitten, hangen, … - de matras-op-lattenbodem wou me niet inslaap wiegen. Ik heb de betere stukken uit Babel-17 - een leuk SF-boekje met als thema dat onze perceptie van de wereld rondom afhankelijk is van de taal die we spreken - herlezen, en me voorgenomen - omdat het idee ‘taal’ zo belangrijk is voor het verhaal - Delany’s schrijfsel in de originele taal te lezen, tot ineens de euro viel en ik besefte dat ik de Engelstalige versie bezit en die dus al aan ‘t lezen was. That’s a good thing, I assume.

Nog wat liggen woelen, en uiteindelijk rond half vijf met opgetrokken knieën, armen daar rond en hoofd erop op m’n bureaustoel gaan zitten met de headset & Anhony and the Johnsons op. ‘t Moet gewerkt hebben, want rond zeven uur ben ik in m’n bed wakker geworden.

Antony and the Johnsons - Hitler in my heart

Voor diegenen die zich afvragen hoe het examen is gegaan: zoals een 80-jarige met artritis, een houten been en zware verlammingsverschijnselen de Kilimanjaro beklimt.