Het vreemde gevoel dat iedereen vroeg of laat heeft. Het gevoel waar je niet van kan verklaren waarom je het hebt. Soms voor een individu, soms voor een groep en soms voor jezelf.

Een paar maanden geleden werd ik er zelf door overvallen. Gedurende ongeveer een maand werd mijn liefde beantwoord. ‘t Was een mooie maand, het gras was groen, de zon scheen de hemel was blauw en de wereld was prachtig. Maar aan alle mooie dingen komt een einde. De hemel wordt grijs de bladeren vallen van de bomen en de wereld ziet er uit als een triestige plaats.

• Twee weken geleden was ik in Gent met mijn studentenvereniging. Voor de eerste keer in maanden ben ik er in geslaagd naar een knappe jonge vrouw te kijken en mijn ex niet te missen. We keken naar elkaar, we lachten, we dansten, we kusten.

• Verleden woensdag was het Pool Party. Ik zag een (andere) jongedame naar me kijken en keek terug. We kwamen bij elkaar, we praatten, dansten, lachten, probeerden elkaar in het zwembad te duwen en hielden elkaar achteraf vast om warm te krijgen.

• Gisteren was ik in Dessel op een fuif. Ik kwam een lokale schone tegen. Ik keek naar haar en ze keek terug, we dansten, dronken en lachten samen.

Drie prachtige herrinneringen. Ik heb mezelf drie keer fantastisch goed gevoeld. Maar ik mis mijn ex-vriendin vandaag meer dan ooit tevoren. Ik mis het gevoel dat ze me gaf.