- één heel zachte gebroken-witte, wollen vest met vintage knopen en kraag
- één rode trui met hoog knuffelgehalte en hoge kraag
- één zwart mega-klassiek en dus mega-onschuldig & mega-schattig vestje
- twee onderbroeken (Die volgens de mama zelfs nog niet als zakdoek nuttig zouden zijn, laat staan dat je het onderbroek zou kunnen noemen. Hoe maak ik haar duidelijk dat onderbroeken met pijpen tot onder de knie al ettelijke jaren passée zijn?)
- één babydoll-achtig zwart kleedje (Zocht ik al lang, echt de max, nu moet ik alleen nog een riem vinden om erop te dragen.)
- één handtas (Dan toch, Iphi met een sjakoshe, maar ‘t blijft Iphi-stijl, en ‘t trekt niet echt op een sjakoshe?)
- één paar zelfophoudende de kousen. (Pittig detail: ‘t zijn is geen zwarte!)
- één ook-een-soort-vestje, maar valt moeilijk te beschrijven. (Fie, you’re going to love it en je mag het misschien wel eens lenen. ;))

Dat was alles. Valt nog mee, niet? =D

Vanavond naar Oolywood in St-Jozef Olen. In een echte spiegeltent nog wel.? Zou het daar warm zijn of koud? (Lees: alle stukjes blote huid verhullen of bijna niets verhullen.)
Met die van’t werk, en met de fiets. Allé ja, Iphi achterop want de Scott mag niet mee naar zo’n dingen.

Conclusie: morgen twee katers bij ons thuis in plaats van de gebruikelijke één.

In de bus: een enveloppe met daarop in een sierlijk handschrift Mevrouw Ann Wuyts. Hartelijk bedankt voor de spulletjes, Meneer Dams, maar moest die Mevrouw nu écht? Rationeel weet ik dat het slechts een beleefdheidsvorm is, emotioneel is het eerder ‘wrijf het er maar in, ik wordt oud.’

Mevrouw?! Afgrijselijk! Daar stel ik me een paar lange oorbellen, een permanente, minstens vijf rimpels (bij telling kom ik aan vier), een gouden trouwring, drie ettertjes kinderen, een beginnend kalende echtgenoot én een slecht passend saai bruin mantelpakje bij voor. Neen dank je, daar pas ik voor! Lang leve de DrMartens of botjes met hak, lang leve spannende jeans en olifantenpijpen, lang leve festivalbandjes rond de arm, lang leve de rugzak ipv een ’sjakoche’ en lang leve eten achter de PC. =D

(Owja, deze hele rant hebben jullie te danken aan een paar jonge punkertjes die me toen ik aan het tappen was in het jeugdhuis aanspraken: “Mevrouw, mogen wij een pintje.” Ik was totaal geshockeerd. Als 16 jarige punks me al als een Mevrouw zien… Misschien toch maar die hanenkam (nieuwe spelling?) die ik al 5 jaar uitstel overwegen. ;))

Daarom kunnen we sinds vandaag PC-bankieren. Voordeel: ik moet niet meer telkens naar Geel rijden om een overschrijving te doen en/of om te controleren of er uberhaupt geld op m’n zichtrekening staat.? Ook zal de werkdruk voor de postbode dalen en zullen er minder bomen gekapt moeten worden, omdat van die akelige betalingsherinneringen nu (hopelijk) verleden tijd zijn.

Verder ben ik nu de trotse eigenaar van een Visa kaart zodat het bestellen van concerttickets en allerhande prullaria via het internet voor mij een stukje sneller gaat gaan. (Het zou me niet verbazen mochten ‘I have my moments / My will be done / Because I can‘ binnenkort bij in de kast staan.)

En ik heb terug een bankkaart uit één stuk.? Dat is misschien niet zo revolutionair, maar nu kan ik tenminste terug gaan tanken bij Shell of Esso Express.? Mijn vermoeden dat dat de goedkoopste zijn wordt bevestigd door brandstofprijzen.be (met een hele leuke hoofdletter B in’t logo) en als ik zie dat er soms wel meer dan 14 eurocent verschil op zit (zelfde datum genomen), scheelt dat op een volle tank toch minstens een pakje sigaretten. =D

De Grote Schoonmaak vordert, maar is nog niet helemaal gedaan. Vooral omdat ik pas om 16h wakker geworden ben en tussen door nog wat tijd verdaan heb. Damn you Travian! (Ja, zowel T2 op de s1.nl als T3 op de speed.nl)

In elk geval, de kleedjes liggen al volledig terug op orde en de rest van de kamer is zowat halvelings opgerommeld.

Wat is trouwens de simpelste manier om op een mooie manier tekst op je muur te zetten (muur = leemverf, grmbl)? Ik zou graag de tekst van Kirlian Camera - Eclips op één van de wanden zien staan:

En dan op de andere muur misschien nog de tekst van Kameradschaft van Death In June. Als m’n links correct geweten zich daarmee verzoend heeft, tenminste. =d

En boven m’n bed mogen de stofen van dit nummer van Covenant komen.

En dan is er nog de hoop met dingen die ik heb (terug)gevonden: 2 paar handschoenen, 3 dassen, verschillende kledingstukken die al lang verloren gewaand waren, m’n stuntvlieger, één schimmelcultuur, fluo-roze choker & handschoentjes, een volle fles Passoa, een lege fles Jack Daniels, 25 euro, naaipatroon kapmantel, fietspomp van de Scott, RAM, diskette met logs #R2000, …

Ik ga morgen

niet mee naar Brugge mosselen eten. (Ik lust dat toch niet. =d)
en
ook niet mee naar Charleroi naar de tentoonstelling van Araki. (Herman schrijft dat dat toch niet zo bijster interessant is.)
en
vroeg opstaan.
en
een oplossing zoeken voor het laptop-met-staart probleem.
en
de volledige mesthoop dat ik ‘kamer’ noem opruimen, schrobben en verder inrichten.

en
als dat lukt doe ik mezelf

*

cadeau.

*Fiekuh, aub geen commentaar op m’n binnenhuisinrichting-smaak. Dit gaat prachtig bij de traanplaat passen! =D

Edit: Ik besef juist iets, is ga daar ook spaarlampen moeten insteken, dat gaat zo geen zicht zijn. =(

Eigenlijk doe ik dit al veel te lang en veel te vaak. Eerst enkele pogingen om er iets tussen te krijgen, ook al weet ik dat ik die toch tot mislukken gedoemd zijn. Dan gewoon de muziek loeihard om het allemaal niet meer te moeten horen. Ik mis er niets mee, ik ken elk woord toch al uit m’n hoofd.

Alleszins effectiever dan eenmaal boven in m’n kamer als reactie omdat ze niet willen luisteren een plastieken flesje Spa tegen de grond te gooien. Of ik ben sterker dan ik dacht of PET is niet zo stevig als het lijkt. 33cl plakkerig spul op de vloer en ik heb écht geen zin om beneden een dweil te gaan halen, kwestie van de dingen niet te laten escaleren. Ik ben serieus verschoten van mijn reactie met het flesje Spa. Fysiek geweld is normaal niets voor mij.

Ik ben gekalmeerd ondertussen (de dingen neerschrijven helpt echt, of ik op save of publish ga drukken of gewoon ALT+F4 ga gebruiken, dat weet ik nog niet), de andere helft van de ruzie is nog druk bezig zich aan 110 decibel/seconde te overtuigen van haar eigen gelijk.

Aargh! Was ik dat echt die even hard aan het roepen was om er toch iets tussen te krijgen? Was ik dat echt met dat flesje? Ik haat het, dat ze me zo ver kan krijgen dat ik (ook) zo doe! Kan ik ergens een paar van m’n genen inruilen? Emotionaliteit en biologische familiebanden zouden strikt van elkaar gescheiden moeten zijn.

Vandaag heb ik nog eens geprobeerd de afstandsbediening van wat moet doorgaan voor een TV te veroveren. Na een half uurtje (en een stuk Samurai film met Tom Cruise en een stuk De Jeugd van Tegenwoordig later) is me dat gelukt en stond de miserabele poging tot TV op Eén. Dit voor Koppen: ‘Bloggen: uw persoonlijk dagboek voor iedereen.‘

We waren wat te vroeg en het intro-filmpje draaide nog:

“Allez, toch niet over die West-Vlaamse? Die ken ik.”
“Uh? Jij leest die site?!”
“Ja hoor, typ maar eens ‘knolseldersoep’ in Google in.”
“Jij kent dat echt?!”

Conclusie: oppassen, de mama leest blogs! (Op seniorennet dan nog. Gniffel.)

Verder vond ze een filmpje online zwieren van je bevalling zoals An Nelissen gedaan heeft, juist dat ietsje te ver gaan en Zattevrienden.be verspilling van bandbreedte*.

*verspilling van bandbreedte: Iphi’s samenvatting van ‘een hoop onnozele dingen waar mensen hun tijd mee verdoen en die tot niets leiden’.