Hier. In’t zonnetje. Zalig!
Ik was vergeten:
Al zie ik de wijsheid van het gezegde ‘Horen, zien en zwijgen’ wel in, het is niet mijn sterkste punt. Selectief doof, met oogkleppen op en met een grote mond ga ik meestal door het leven.
Maar dat er minstens drie van deze met modder-gooiende-borden het saaie idyllische, landelijke dorpsgezicht van Onze Lieve Vrouw Olen verpesten, daar kan ik zelfs niet meer naastkijken. Haal dat lelijke vlaams behang van de muren, aub!
Het Vlaams Blok Belang Behang? Het énige alternatief?! Laat me niet lachen! Het bord vat het mooi samen: andere partijen afbreken, verklaren dat jullie het énige alternatief zijn, maar het vertikken uit te leggen waarom jullie in godsnaam een alternatief zouden kunnen zijn. Laat staan dat u voor het gemak - slogans mogen nu eenmaal niet te lang zijn - eventjes vergeet dat oa. Groen!, de PVDA en de NVA er ook nog zijn.
Geen bronmateriaal te vinden onder het stukje ‘propaganda’ op hun site, dus ben ik er zelf maar op uitgetrokken. Voel u vrij:
Een meer dan passend cadeautje dat ik een tijdje geleden van Paul heb gekregen. Hij heeft het op zijn beurt uit een klankkast van een gekregen gitaar gevist. Een biechtspiegel voor studerende meisjes uit 1961! Het was gewoon té toepasselijk. =:)
Geen huis blijft net zonder regelmatige schoonmaak. Ook mijn lichaam moet ik regelmatig wassen en opfrissen. Waarom mijn ziel niet regelmatig reinigen? - Bij wie uit de biechtstoel komt, blijft geen enkele schuld meer over. Niets maakt zo blij als de biecht. en Voordelen van de veelvuldige biecht: groei van de zelfkennis - nederigheid - overwinning op het lagere - tegenvergif voor onverschilligheid en lauwheid - volledige zuivering van het geweten - versterking van de wil - zieleleiding - genadegroei (naar Pius XIII). zorgen ervoor dat ik vind dat ik misschien toch eens een poging moet wagen.
Hier gaan we dan:
Zegen mij, Vader.
Ik ben 22 jaar oud.
Ik studeer.
Ik kom niet met de trein naar school, noch ben ik met vakantie.
Mijn laatste biecht is een eeuwigheid geleden.
Ik beschuldig mij over de volgende zonden.
Tegegenover god: Ik was onverschillig tegenover God en godsdienst. Ik was lauw. Ik twijfelde aan het geloof. Ik had geen vertrouwen op God. Ik was niet godvruchtig. Ik liet mijn gebeden na (’s morgens, ’s avonds, voor en na eten…). Ik volgde de Mis niet goed, kwam te laat (de zondagsmis?). Ik verrichtte zonder noodzakelijkheid lange en vermoeiende handenarbeid op zondag (Hej, dat het ook graag anders!!!). Ik begin heiligschennis. Ik heb de Naam van God oneerbiedig uitgesproken. Ik spotte met God en godsdienst, met Godgewijde personen en zaken. Ik studeerde onvoldoende mijn godsdienst. Ik las boeken en kranten, die gevaarlijk zijn voor mijn godsdienstige overtuiging (idem voor radio en T.V.). …
Tegenover mijn oversten: Ik was ongehoorzaam, opstandig, kritisch. Ik was oneerbiedig en onbeleefd. Ik spotte met het gezag. Ik was niet open en oprecht tegenover ouders en oversten. Ik bemin mijn ouders niet genoeg, ik bewijs hun geen diensten genoeg, leef in conflict met hen. Thuis ben ik niet vriendelijk genoeg. Op school verspreid ik geen goede geest.
Tegenover mijn naaste: Ik ben egoïst. Ik was niet liefdevol.Ik weigerde gevraagde diensten. Ik spreek kwaad, koester kwade vermoedens (en terecht!!!). Ik deed kwaad aan anderen. Ik maakte mij kwaad op anderen. Ik was ruw (Rofl. Je wilt niet weten waar ik nu aan denk!). Ik was niet steeds oprecht. Ik lieg soms. Ik voed antipatie en afkeer. Er zijn meisjes met wie ik niet wil spreken. Ik ben niet voornaam. Ik was onwelleevend. Ik was onrechtvaardig. Ik verspilde het geld van m’n ouders. Ik gebruikte mijn zakgeld (en nu zuurverdiende centjes) voor nutteloze dingen. Ik beschadigde andermans zaken (langs den andere kant, ik had voorrang!).
Tegenover mijzelf: Ik was hovaardig, ijdel, trots, koppig… Ik was jaloers, overgevoelig, nukkig… Ik was willoos en slap. Ik was lui. Ik was traag bij het opstaan. Ik ging te laat naar bed. Ik ontzie de last en breng moeilijk een offer. Ik heb geen orde. Ik ben niet proper en net genoeg. Ik zorg niet goed voor mijn zaken. Ik was gulzig, snoepte (rookte) te veel, gaf toe aan weekheid… Ik was zinnelijk in mijn gedachten, dromerijen, verlangens. Ik was onzedig in mijn blikken, aanrakingen, houdingen. Ik was te vrij met mijn lichaam. Ik deed volledige onkuisheid (alleen - met jongens - met meisjes). Ik was uitdagend en te vrij in mijn kledij. Ik was lichtzinnig in mijn omgang met jongens, ik was niet ernstig, deed aan flirt. Ik hield lichtezinnige gesprekken. Ik was onvoorzichtig in mijn lectuur, ging naar een film kijken die niet voor mij was (af te raden! te mijden!), kijk naar storende T.V.-voorstellingen. Ik bood te weinig weerstand aan de bekoringen tegen de kuisheid, speelde ermee. Ik gaf ergernis (hoogst waarschijnlijk! ;)).
Tegenover mijn staat: Ik deed mijn plicht niet in de klas, in studie. Ik onderhield onvoldoende de tucht, de stilte. Ik leerde mijn lessen niet, niet goed. Ik maakte mijn werk niet, niet goed. Ik studeer niet regelmatig. Ik heb mijn plicht ontdoken. Ik bereidde mijn examens onvoldoende. Ik studeer niet grondig genoeg. Ik doe nooit, niet genoeg aan apostolaat (c’est quoi?) Ik brak soms apostolaatswerken af of maakte ze belachelijk (Bush heeft niets te zoeken in Irak!) Ik nam een kritische houding aan tegenover de katholieke jeugdbeweging (Chiro, cacao, afgelekte … ;)). Ik ben niet genoeg bekommerd om de Kerk, om het missiewerk, om de zielen en doe er niet genoeg voor.
Na de biecht:
Penitentie:
Iemand suggesties? :D
Dank:
Mercikes. ‘k Voel me al een stukje blijer. Rofl zegt het misschien beter.
Voornemen:
Druk mee bezig.
Gebed om volharding:
Hmm. Nutteloos.
Magnificat anima mea Dominum! (Mijn ziel maakt groot!)
Het moderne meisje leeft hygiënisch en wil mooi zijn. De biecht is zielshygiëne en geeft zieleschoonheid. BIECHT BEROUWVOL EN DEEMOEDIG!
Misschien moet ik nog een beetje werken aan dat berouwvol en deemoedig. :d
Voor als je ‘t zelf eens wilt proberen (sorry, ik heb enkel de ’studerende meisjes’ versie):
Het is vrij stil hier de laatste tijd, ik weet het. Ik zou kunnen zeggen dat ik het druk heb met vanalles en nog wat. Ik zou kunnen zeggen dat ik soms van die lumineuze ingeveningen heb maar niet de mogelijkheid om ze snel eventjes op het blog te zwieren. En dat tegen de tijd dat die mogelijkheid er wel is, ze plots zo flauw en onbenullig lijken. Ik zou kunnen zeggen dat wat ik hier schrijf toch nutteloos is: niets dan momentopnamen en ad random Iphi-gedachten die het toevallig gelukt is zichzelf ietswat te ordenen in een aantal al dan niet grammaticaal correcte zinnen. Ik zou kunnen zeggen dat ik misschien beter Iphi enkel Iphi en niet Ann had gelaten zodat ik sommige dingen die ik wel wil, maar niet kan posten wel zou kunnen schrijven. Maar dat is het allemaal niet.
Om de een of andere onverklaarbare reden - waarschijnlijk dat het nodig was - ben ik druk bezig de kritische blik die ik normaal voor anderen en de rest van de wereld bewaar, op mezelf te richten. Ik heb ontdekt dat ik hard en meedogeloos kan zijn. Klaarblijkelijk ook voor mezelf. Ik loop al ettelijke jaren te klagen dat ik mijn naïviteit mis. Dat ik niet persé skeptisch wil zijn. Foutje, dus. Ik was best nog wel in staat naïef te zijn, enkel niet meer ten opzichte van anderen: als het op m’n eigen persoontje aankomt, vergeef ik te snel, speld ik de ik te makkelijk iets op de mouw en neem ik haar te weinig iets kwalijk. Nu besef ik al eventjes dat ik verre van perfect ben, maar dat het dringend met een hoofdletter D tijd is dat ik ik een stevige schop onder haar kont geeft, en dat ik daardoor een paar dingen - de kleine eerst, want ik blijft nu eenmaal ik - drastisch veranderd, dat heb ik nog nooit zo duidelijk gezien. Ik weet nu wat m’n fouten zijn. Haarscherp zie ik ze voor me / ik denk dat ik ze haarscherp voor me zie. Ik weet ook dat ik ze niet allemaal kan tackelen. Want ik blijft nu eenmaal ik. Enkele moeten er wel zo rap mogelijk - met hoofdletters Z, R en M - onderuit gehaald worden. Ik ben druk bezig ik moed in te praten. Ik ben druk bezig ik’s poging-tot-kritische-analyse aan een kritische analyse te onderwerpen. Ik ben druk bezig om samen met ik enkele practische manieren om dat te doen uit te werken. En ik heb er goede hoop in dat ik ik niets wijsmaak. ;)
Zo is het wel een stukje moeilijker denken - en schrijven ook. Als je bij elke gedachte vraagtekens zet, zit je met een overdosis aan gedachten, maar geen enkele die nog zinnig lijkt. Het heeft iets weg van dat gedicht waarbij de dichter elke volgende regel een overbodig woord schrapt. Tot dat er maar één enkel woord meer overblijft. Dat eigenlijk evenveel inhoud bevat als het hele gedicht, juist omdat je weet hoe de dichter aan dat ene woord gekomen is. Dat en dat het neerschrijven van gedachten eigenlijk een beetje vertalen is. Vertalen naar zinnen, paragrafen en algemeen aanvaarde termen. En dat geen enkele vertaling een juiste weergave is van het origineel. En dat ik bezorgd ben dat ik vanuit die ‘foute’ vertaling zou beginnen verdenken, in plaats van met de oorspronkelijke gedachten.
Maar kom, enkele goede conclusies kunnen er ook wel af: Ik weet dat ik het beste wil doen voor mensen, ook al slaag ik er niet altijd in. Ik weet wat ik wil in bed, alleen niet wie. Ik weet dat ik dringend - ook met hoofdletter D - nog eens in Mol moet geraken. Niet enkel uit sympathie, uit verplichtingen of wat dan ook, maar gewoon, voor mezelf. Ik weet dat er maar één persoon op deze aarde rondloopt die ik fysiek of mentaal pijn zou kunnen zien lijden zonder ook maar een greintje medeleven te voelen en met - waarschijnlijk - een hoop leedvermaak. Ik weet dat ik wil dromen, alleen niet te veel. Ik weet dat ik enkele heel goede, verstandige, unieke vrienden heb. Ik weet dat als ik wil - en vooral - blijf willen, veel kan. En ik weet dat ik nog héél veel over mezelf niet weet.
Ik weet ook dat ik de ’slechte weetjes’ hier niet ga neerschrijven. Waarschijnlijk nooit. Ik heb namelijk graag dat mensen een goed beeld van me hebben. Maar weet dat ik méér dan ooit weet dat ik verre van perfect ben.
*Fieeeuw* Geen enkele keer backspace. Waarschijnlijk zal dat noch de consistentie, noch de grammatica, noch de leesbaarheid, noch de beknoptheid, noch de inhoud ten goede komen. ‘t Is gewoon: anders stond er waarschijnlijk niets. Of alleen maar dit:
PS. Ik ben bang dat het Eitje zwaar ziek is. Er moet ergens een barst in zitten. Hij moet naar de dokter, dringend - ook met hoofdletter D.
*Drukt rap op ‘Save’, alvorens ze zich bedenkt.*
In de hoop het overvloedig aanwezige hoofdhaar eindelijk aan Iphi’s gezag onderworpen te krijgen, heb ik me een stijltang gekocht. De schamele pogingen tot brushen had ik al langer opgegeven. De handeleiding eventjes doorgenomen, maar hierop kon ik nergens een antwoord vinden: Gebruik je zoiets op droog of vochtig haar?!
Aargh. Ik had aan zo’n dingen reeds op m’n 16 moeten beginnen!
Waarschijnlijk wel, maar hier gaan we nog eens: HP is dikken brol!
Deze hulp-kelner mag maandag met de laptop van de baas langs VanRoey. Na nog geen drie maand heeft het ding het begeven. Ze drukken op het knopje ‘aan’ en de laptop doet niets. Hij probeert nog niet eens op te starten! Aan de batterij en de adaptor ligt het al niet. Meest logische verklaring tot nu toe: ‘t veertje van de startknop is stuk. Dat kunnen ze toch niet menen?!
(meer mooie uitvergrote sneeuwvlokjes)
Aha, wens vervuld: Iphi heeft meer sneeuw gekregen. ‘t Is prachtig, zo alles wit met nog een beetje groen ertussen. Alles lijkt sereen plotsling, met uitzondering van die vieze vuile auto-moddersporen. Voor mij mag er nog wel een metertje bij, want ik besefte juist dat ik nog nooit in mijn leven sneeuwkettingen heb gezien, ik heb er enkel over gehoord. Benieuwd wie zoiets uberhaupt nog bezit. Ow, dat en ik wil een (echte) mammoet om in de tuin te zetten!
Autorijden is best wel leuk nu. Er is niemand die een voorrang probeert te nemen die hij niet heeft, iedereen houdt genoeg afstand en een verhoogd glijvermogen lijkt de mensen ook een stukje hoffelijker te maken. ‘t Duurt alleen wat langer dan normaal. :d
Hoogst gehaalde versnelling: 4de
Meest gebruikte versnelling: 2de
Nogal dom: de bussen & vrachtwagens geraken nogal moeilijk omhoog, en het leger stuurt enkele colonnes soldaat-die-met-bus-moet-leren-rijden-met-bus de baan op.
Grootste idioot: de meneer dat me voorbijstak aan wat alleszins meer dan 65 moest zijn op een ongestrooid klein baantje.
Grootste pechvogel: de meneer die zijn auto op dat boompje (nu afgebroken) heeft geparkeerd.
Grootste wens: Meer! Meer! Meer!
Uit nostalgie:
*gooit een sneeuwbal naar Nonkeljoene*
> > | > > ||| / > > \ | // / > > \ ### / // > > \ \ ### ### // // > > \ ## ## // > > ---- ## ## ---- > > -- ## Flutsch!! ## -- > > ---- ## ## ---- > > // ## ## \ > > // // ### ### \ \ > > // / ### \ > > / // | \ > > / |||
Nogmaals een dikke proficiat voor Bert voor het raden van het juiste antwoord bij de vorige Extreme Macro, namelijk ‘het spuitmondje/kopje van een bus deodorant‘.
En hier gaan we weer…
*tromgeroffel* *tromgeroffelt* *tromgeroffelde*
Hint: Het is altijd leeg als je ‘t dringend nodig hebt!
Ja/Neen vragen zullen met veel enthousiasme beantwoord worden. Laat het raden beginnen!
En omdat het pakje kauwgom weinig succes had, mag de winnaar kiezen hoe dat Iphi hier *wijst naar rechtsboven* gedurende de maand februari verschijnt. Topless en naakt zijn geen opties! ;)
Verrijzen uit quarantaine, het is plezant. Langs de andere kant, m’n schatje *aait eens lief over iphimeda.be z’n kopke* had daar nooit in terecht mogen komen. Kerngezond én betaald was hij. Als ik ooit in de hel terecht kom voor alles wat ik de mensen hiervoor verantwoordelijk heb toegewenst, hoop ik dat zij daar al zitten, liefst met ananas in de kont!
Hierbij: Hartelijk dan aan super-Tim voor het verbeteren van m’n .htaccess file (maar ik wist toch maar lekker dat het daar aan lag! ;)) en het verhuizen van de boel terwijl ik aan’t eten was. En voor het koppelen van mijn dlink router met mijn dlink wireless router - ik weet zeker dat ze samen heel gelukkig gaan worden - én voor ‘t goede gesprek achteraf.
Edit: Ook nog een eervolle vermelding voor’t analyseren van de foutmeldingen van het fotoblog voor Bert. Ok, dat wees de verkeerde richting op en ik miste een slash! ;)