Hier gekregen

en hier aangenomen.

En ik maar denken dat ik door de rest van de foto’s te scheiden, de dingen simpeler zou maken. Au contraire, dus.

Vannacht wou mijn bed niet ‘marcheren’: wat ik ook deed - liggen, zitten, hangen, … - de matras-op-lattenbodem wou me niet inslaap wiegen. Ik heb de betere stukken uit Babel-17 - een leuk SF-boekje met als thema dat onze perceptie van de wereld rondom afhankelijk is van de taal die we spreken - herlezen, en me voorgenomen - omdat het idee ‘taal’ zo belangrijk is voor het verhaal - Delany’s schrijfsel in de originele taal te lezen, tot ineens de euro viel en ik besefte dat ik de Engelstalige versie bezit en die dus al aan ‘t lezen was. That’s a good thing, I assume.

Nog wat liggen woelen, en uiteindelijk rond half vijf met opgetrokken knieën, armen daar rond en hoofd erop op m’n bureaustoel gaan zitten met de headset & Anhony and the Johnsons op. ‘t Moet gewerkt hebben, want rond zeven uur ben ik in m’n bed wakker geworden.

Antony and the Johnsons - Hitler in my heart

Voor diegenen die zich afvragen hoe het examen is gegaan: zoals een 80-jarige met artritis, een houten been en zware verlammingsverschijnselen de Kilimanjaro beklimt.

Ja, iphimeda.be lag plat!
Ja, eFactornet zuigt serieus!
Ja, ik had geen zin om de feeds te lezen!
Ja, ook geen zin om MSN of Skype open te zwieren!
Ja, ik was te moe om nog langs de Chiroptera te komen!
Ja, ik verwaarloos m’n Travian account op s1.nl!
Ja, ik heb hard (en meer dan gepland) gewerkt!
Ja, ik heb een paar nieuwe schoenen!
Ja, m’n rok in SL zit achterstevoren!

En ja, ik heb examen morgen straks!
En ja, ik zie dat niet zitten!

Nog iets?!!

Ok, Stijn kwam iets te snel met het juiste antwoord, namelijk het anti-conceptiemiddel bij uitstek: de pil. Er waren leukere foto’s van, maar deze waren me iets té duidelijk. Hopelijk is deze - die heel dicht komt bij Stijn’s verzoekje voor de volgende foto - iets moeilijker?

Tip1: ‘t Is niet de pil, ge kunt het zeker nie opeten en de meesten onder u zullen het al wel gezien en mogelijk zelfs gebruikt hebben. (Machiavelli)
Tip2: We zaten op café tijdens ‘t nemen van de foto’s. Het moet dus of iets geweest zijn dat wij bij hadden, of iets dat we daar gevonden hebben.

Ik heb alleen vaste bleit-liedjes: Cripple and the Starfish, Girl of 18 Summers, Heroin She Said, Champagne Supernova, …, de heppie-liedjes wisselen nogal snel. Van deze kan ik me nog herinneren dat ze ooit de revue zijn gepasseerd: Champagne Supernova (Oasis) ook wel een beetje, The One (Das Pop), Rollercoaster (Apoptygma Berzerk), Technology (Daft Punk), Born Slippy (Underworld, en met de vaste gewoon Fie te SMS’en als ze dat ergens draaien), I Wish (Infected Mushroom & Skazi), etc. etc. etc.

Iphi’s ‘hier moet je gewoon heppie van worden’-muziekje van de moment:

‘Hi’ van Psapp. Als extraatje bij de luchtige electronische muziek, krijg je ook nog een leuke stop-motion clip met een klein leger uiterst schattig dansende diodes (u weet wel, weerstanden) door Trunk. Meer info op Submarinechannel.

Het stokje dat ik gegrepen heb bij Outro, goeide smaak trouwens, laat ik nu voor Young Crazy Fool’s en Lamazone’s neus bengelen. Vastscharen die handel (aub)! ;)

… was en is een USB Macro Camera. (Meneer Machiavilli, de juiste benaming, alsjeblieft?)

Nu willen we een soort raad-je-plaatje spelen. Ik post een foto die wij met behulp van de camera genomen hebben, en de eerste die hier in de comments juist raadt, krijgt een mailtje en kan kiezen wat wij fotograferen voor een volgende raad-je-plaatje. Natuurlijk is dat iets binnen de grenzen van het redelijke. (Een macro-opname van de neusgaten in de snavel van een dodo is dus bijvoorbeeld geen optie!)

Goed idee? Slecht idee? Ben ik nog iets vergeten? Gokje wagen?

Om te beginnen hebben we iets simpel gekozen:

Vandaag was een echte rotdag: staan trillen op m’n benen, op van de zenuwen, amper uit m’n woorden geraken, bijna of helemaal in tranen uitbarsten. Aargh! Ik haat het!

Het nu-niet-zo-ziek-meer collegaatje heeft me op de been gehouden met lieve SMSjes en ik had Dhr. Machiavelli om een stukje luisterend oor en wat afleiding voor vanavond gevraagd. Ik heb meer gekregen dan verwacht, want Alfredo had een nieuw speelgoedje bij. Alfredo’s gehoororgaan bleek totaal overbodig want niets werkt zo goed om Iphi op te beuren als een nieuw speeltje. Ok, dat en winkelen misschien. Fuck de iPhone, dit was way more fun en we moeten er tenminste niet nog minstens een half jaar op wachten. Hat-tip: het zorgt ervoor dat kleine dingen groot worden. Morgen zeker en vast meer.

Nu ga ik me nog lekker verkneukelen. Niets beter dan een goede dosis sadisme om de avond af te sluiten. Lang leve het zwarte gedachtengoed! Eenmaal zwartgekeken, werkt de verslaving nog jaren door. Wat me eraan doet denken dat er (hopelijk) in Turnhout nog een boekje met al de monsters van Franquin op me ligt te wachten en dat ik deze wil voor dat hij volledig is uitverkocht (het is al zover op veel plaatsen) en deze liefst ook nog. En dan is er ook nog de LICD-collectie.

De miserabele staat van deze site: gRafiKs voor al uw kaartjes, drukwerk, affiches, fotografie, blablabla pleit niet echt voor het bedrijf in kwestie, laat staan dat ik - buiten postcodes van zowat alle Vlaamstalige gemeentes - enige informatie vind.

Gelukkig wel wat wat interessants te vinden op whitelight.be. *oef*

Ik twijfel nog een beetje. Tussen ‘Wiephoi, de foto’s worden eindelijk eens voor iets gebruikt!’ en ‘Boehaaa! Is het nu zoveel gevraagd om een CC-attribution te respecteren?‘

Edit: Probleem opgelost, ‘t is ne
vriendelijke mens. ;)
|
|
\/

Dan toch nog eens tekst op het photoblog. De twee nieuwjaarsvoornemens die ik wel openbaar maak, van de rest hoort u eind 2007 wel of er iets van terecht is gekomen.

• Oppervlakkiger zijn. (Fiekuh, we moeten nog steeds naar de Versuz! ;))
• Vaker ctrl+s’en.

En ik doe er nog eentje - gratis - bovenop:

• Niet bloggen over eventuele trauma’s opgelopen op het werk omdat ik meer dan 20 kippen in vier stukken moest snijden. Ook al kan ik mensen de goede raad geven dat het ietsje minder erg is als je niet probeert elk stukje dat je op de snijplank voor je ziet te identificeren. Desondanks het feit dat ik trots ben dat ik (juist) niet heb moeten overgeven en dat ik vrijwillig nog een 21ste niet 100% perfect gepluimde kip in mootjes heb gehakt. En zelfs niet over die vreselijke spetters gebraden ex-levend-wezen overal op m’n gezicht, in mijn neus en in mijn haren. En ook niet over dat ik voor mijn moed en doorzettingsvermogen van onze kokkin het laatste potje vers gemaakte chocomouse heb gekregen. En zeker al niet over het feit dat ik geen chocomouse lust. Voila, dat zal jullie allemaal bespaard blijven. ;)